Mundial jest już na półmetku, niemniej sporo dzieje się także w piłce klubowej. W kontekście planowanych wzmocnień dość mocno zaskoczyła Chelsea, która, odrywając się od przyjętej normy działania opartej na sprowadzaniu młodych i perspektywicznych piłkarzy, zdecydowała się na zakup 33-letniego Granita Xhaki. Sunderland postanowił odrzucić pierwszą ofertę i w poniższym tekście postaram się wytłumaczyć, dlaczego władze „Czarnych Kotów” mają poniekąd rację.

Szwajcar bez wątpienia był jednym z najmocniejszych, o ile nie najmocniejszym, graczem ekipy z hrabstwa Tyne and Wear. Z tego też względu, jako kapitan, zdobył statuetkę Najlepszego Gracza Sezonu 2025/26 w Sunderlandzie. Ponadto był nominowany do Drużyny Sezonu jako jeden z trzech graczy Sunderlandu oraz do tytułu Piłkarza Sezonu Premier League jako jeden z czternastu zawodników z całej ligi. Jego status w klubie niech potwierdzi fakt, że między 23. a 26. kolejką, kiedy był kontuzjowany, Sunderland zdobył zaledwie 3 z 12 możliwych punktów.

Źródło: transfermarkt

Jego ogromny skok jakościowy był widoczny jeszcze za czasów gry w Bayerze Leverkusen. Szwajcar, będąc dyrygentem gry ze środka pola, wywarł ogromny wpływ na świetne wyniki drużyny z Niemiec, która przerwała serię jedenastu zdobytych z rzędu tytułów mistrza Bundesligi przez Bayern Monachium. Sami sięgnęli po mistrzostwo, nie przegrywając ani jednego meczu, a do tego dołożyli Puchar Niemiec oraz zajęli drugie miejsce w Lidze Europy.

Jako że trenerem „Aptekarzy” był wówczas Xabi Alonso, nie ma co się dziwić, że jest on otwarty na ponowną współpracę z Xhaką. Tym bardziej że rola Hiszpana na ławce trenerskiej wykracza poza samo zarządzanie drużyną i jako menedżer ma większy wpływ na transfery, niż mieli Liam Rosenior czy Enzo Maresca. Stąd The Blues po raz pierwszy od dawna priorytetowo traktują transfer zawodnika, który ma powyżej 25 lat (pamiętając, że Tosin Adarabioyo przyszedł za darmo i od początku miał stanowić co najwyżej uzupełnienie kadry). Poprzedni sezon pokazał, że rola „szóstki” na Stamford Bridge jest słabo zabezpieczona i żaden z piłkarzy nie potrafi wziąć jej na swoje barki podczas ewentualnej nieobecności Moisésa Caicedo.

Po robiących wrażenie ostatnich trzech latach kariery Granita Chelsea postanowiła złożyć ofertę opiewającą na… 8 milionów funtów. Na pierwszy rzut oka taka kwota brzmi jak żart, aczkolwiek da się ją uzasadnić przesłanką wieku. Xhaka ma 33 lata (rocznikowo 34) i nikt nie da gwarancji, jak długo będzie w stanie grać na takiej samej intensywności. Z tego względu, gdy dochodzi do transferów zawodników po trzydziestce, kwoty zazwyczaj są odpowiednio niższe. W historii zdarzały się oczywiście uzasadnione wyjątki, jak przejście Cristiano Ronaldo z Realu Madryt do Juventusu za 99 milionów funtów w wieku 33 lat czy transfer Harry'ego Kane’a z Tottenhamu do Bayernu za 100 milionów funtów, gdy Anglik miał 30 lat. W tych przypadkach w cenę wpisana była marka i idąca za nią medialność. Należy również pamiętać, że napastnicy starzeją się inaczej niż pomocnicy.

Dlaczego zatem bliżej mi do decyzji Sunderlandu o odrzuceniu oferty opiewającej na 8 milionów funtów? Składa się na to kilka czynników. Zacznijmy od interesu samego klubu. Sunderland nie ma absolutnie żadnego interesu w tym, aby sprzedać Xhakę, tym bardziej ligowemu rywalowi. Jego pozycja w klubie jest na tyle mocna, że jako beniaminek zdołali awansować do Ligi Europy, ale jednocześnie przy jego odejściu istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że spadną do Championship. Według doniesień medialnych jego ewentualne odejście nie jest podyktowane decyzją klubu, a samego zawodnika, który chciałby ponownie współpracować z Alonso. Mimo wszystko, przy takim scenariuszu, „Czarne Koty” będą musiały znaleźć odpowiednie zastępstwo.

Z tego wyłania się kolejny argument – status pozycji numer sześć we współczesnym futbolu. Pomocnik, który nadaje ton grze zarówno z tyłu, jak i z przodu, jest obecnie towarem deficytowym. Potwierdza to sama kwota zapłacona za transfer Caicedo do Chelsea, ale także niedawne szacunki, według których Elliot Anderson ma przejść z Nottingham do Manchesteru City za kwotę od 116 do nawet 130 milionów funtów. Stąd wydaje się logiczne, że prawdopodobnie najlepszy zawodnik na tej pozycji w lidze, mimo wieku, powinien mieć mocno wywindowaną cenę. Nie ulega wątpliwości, że Sunderland w dzisiejszych realiach, mimo innych wpływów finansowych, z dodatkowymi 8 milionami funtów nie poszaleje na rynku w poszukiwaniu rozsądnego zastępstwa.

Na końcu obalmy także przesłankę wieku. Oczywiście porównywanie Xhaki do Ronaldo nie ma sensu, ale przyjrzyjmy się innym 33-latkom, którzy zmieniali kluby w transferach gotówkowych. Następny na liście jest chociażby Robert Lewandowski, który za 42 miliony funtów zamienił Bayern na Barcelonę. Nadal można uznać, że jest to transakcja nieporównywalna z przedstawionym stanem faktycznym. Natomiast trzecim najdrożej kupionym 33-latkiem jest Son Heung-min, który zamienił Tottenham na LAFC za 20 milionów funtów. W tym miejscu warto zadać sobie zasadnicze pytanie – czy Chelsea powinna wydawać dwa razy mniej za pomocnika po świetnym sezonie, gotowego do gry na najwyższym poziomie, niż za skrzydłowego, który najlepsze lata ma już za sobą i wyjechał do USA, by odcinać kupony?


Źródło: transfermarkt

Sama wycena Xhaki według portalu Transfermarkt wynosi 8 milionów euro, czyli „Niebiescy”, wykładając 8 milionów funtów, zaproponowali zaledwie nieco ponad milion więcej od kwoty deklarowanej przez portal (bazując na aktualnym kursie walut). Jest to okoliczność dodająca całej sytuacji niemałego wyrazu komediowego, ponieważ istnieje choćby minimalna szansa, że ktoś oszacował wartość Szwajcara na podstawie popularnego serwisu. Jest to oczywiście mało prawdopodobne, ale kto wie, mając na uwadze, ile kontrargumentów udało mi się znaleźć wobec propozycji Todda Boehly’ego i spółki Clearlake Capital. Zobaczymy czy ostatecznie uda się dopiąć te transakcję, ale pierwsza rzucona oferta w moim odczuciu mogła zostać odebrana jako policzek.

Hubert Anuszkiewicz

Niebieskim kibicuję od 2012 roku, głównie przez występy na Euro Fernando Torresa. Na krajowym podwórku wspieram Zagłębie Lubin.

Poza piłką uwielbiam historię, głównie byłej Jugosławii. KTBFFH