Kibice Chelsea najmocniej żyją zagwozdką pt. kto za Liama Roseniora. Kandydatów jest sporo, wielu przewija się w mediach, choć wiadomą kwestią jest to, że końcówkę sezonu poprowadzi po raz drugi Calum McFarlane. The Athletic postanowił nakreślić sylwetki potencjalnych menedżerów, kusząc się o bardzo bogatą analizę. 

Kto będzie następny na karuzeli trenerskiej Chelsea? To bardzo niepewna posada: Liam Rosenior utrzymał się tylko 107 dni przed zwolnieniem w środę, a od czasu gdy Jose Mourinho został zwolniony po swojej pierwszej kadencji w 2007 roku, żaden trener nie przetrwał na Stamford Bridge dłużej niż trzech pełnych sezonów.

Mimo tej niestabilności, to wciąż bardzo pożądana rola i nie zabraknie chętnych – Chelsea rozważa siedem lub osiem nazwisk.

Ale kto najlepiej pasowałby do tej drużyny? The Athletic przedstawia listę kandydatów – od wymarzonych opcji, przez realistycznych kandydatów, aż po legendy klubu.

Trener odnoszący sukcesy, grający atrakcyjny futbol i mający duże doświadczenie w Premier League? A do tego kończy mu się kontrakt i odchodzi z obecnego klubu.

Takie okazje jak Andoni Iraola rzadko pojawiają się na rynku trenerskim i wiadomo, że baskijski szkoleniowiec znajduje się w kręgu zainteresowań władz Chelsea.

Iraola przekształcił Bournemouth w jedną z najbardziej ofensywnych i agresywnych drużyn w lidze. Odkąd objął zespół w sezonie 2023/24, żadna drużyna nie zanotowała więcej przechwytów kończących się strzałem niż Bournemouth (141), co pokazuje ich intensywny pressing.

Dobrą wiadomością dla Chelsea jest to, że zajmują drugie miejsce w tej statystyce (130), co sugeruje, że młody skład jest dobrze przygotowany, by sprostać jego wymaganiom – mimo że we wtorek wyglądał na wyczerpany w przegranym 0:3 meczu z Brighton.

Bournemouth zajmuje obecnie siódme miejsce, o punkt przed Chelsea, co jest tym bardziej imponujące, biorąc pod uwagę zmiany w składzie zeszłego lata. Efektem pracy Iraoli jest szybki rozwój młodych zawodników, którzy później są wykupywani przez większe kluby. Drużyna straciła kluczowych obrońców – Dean Huijsena i Milosa Kerkeza, którzy trafili odpowiednio do Realu Madryt i Liverpoolu, a napastnik Antoine Semenyo został w styczniu kupiony przez Manchester City.

Dane pokazują również, jak bardzo zmieniła się rotacja składu Bournemouth – tylko Sunderland miał większe zmiany, podczas gdy udział minut poszczególnych zawodników Bournemouth zmienił się aż o 63,5%.


Źródło The Athletic

Chelsea zasłynęła z ogromnej rotacji kadry pod rządami BlueCo, kupując i sprzedając zawrotną liczbę młodych talentów. Zarządzanie taką zmiennością to jedno z najtrudniejszych wyzwań w tej pracy, ale Andoni Iraola pokazał, że potrafi szybko wkomponować nowych zawodników w swój system.

Jeśli Chelsea zależy na doświadczeniu w Premier League, to na rynku dostępnych jest jeszcze dwóch trenerów, którzy potrafią osiągać wyniki ponad stan swoich zespołów.

Pierwszą opcją jest Marco Silva, któremu po pięciu latach pracy w Fulham wygasa kontrakt tego lata. Pragmatyczne podejście Marco Silvy to coś, czego nie można lekceważyć w kontekście ciągłych zmian w Chelsea. Silva pokazał, jak ważny jest stały rozwój, gdy ma możliwość budowania spójnego zespołu.

Choć Marco Silva nie może pochwalić się wieloma trofeami, udowodnił, że potrafi dostosować styl gry do posiadanych zawodników. Poprzedni sezon ligowy — oparty na grze skrzydłami i dośrodkowaniach — przyniósł Fulham rekordową liczbę punktów w erze Premier League.

W południowym Londynie Oliver Glasner szykuje się do nowego rozdziału w karierze i wiele klubów ustawiłoby się w kolejce po jego usługi.

Oliver Glasner opuszcza Crystal Palace tego lata, szukając nowego wyzwania — czy może nim być Stamford Bridge?

Glasner nie tylko wygrał FA Cup z Crystal Palace, ale wcześniej triumfował także w Lidze Europy z Eintracht Frankfurt. Pokazał, że potrafi odnaleźć się w realiach Premier League i regularnie przygotowuje zespoły zdolne rywalizować z każdym, korzystając z ustawienia 3-4-2-1.

Co istotne, Oliver Glasner nie jest sztywno przywiązany do jednego systemu — w Niemczech grał również czwórką obrońców. Jego filozofia opiera się jednak na szybkim, bezpośrednim ataku z fazy średniego pressingu oraz zachowaniu równowagi między ofensywą a defensywą, co w przypadku Chelsea ma ogromne znaczenie.

Jedynym problemem może być jego skłonność do konfliktów z władzami klubów oraz wyraźna niechęć do gryzienia się w język podczas konferencji prasowych. Dodanie kolejnej wybuchowej osobowości do Chelsea — klubu, który i tak bywa niestabilny — może być ryzykowne.

Większość klubów w Europie umieściłaby Xabiego Alonso na swojej krótkiej liście kandydatów na trenera, więc dlaczego Chelsea miałaby być inna?

44-latek, który dzieli agenta z Andonim Iraolą, pozostaje bez pracy od stycznia, kiedy został zwolniony z Real Madrid. Jego czas w Hiszpanii nie należał do najłatwiejszych, ale przynajmniej przygotował go do jednoczesnego radzenia sobie z zarządem i szatnią.

Na boisku Xabi Alonso posiada umiejętności, by doprowadzić zespół na szczyt europejskiego futbolu dzięki stylowi opartemu na posiadaniu piłki i wysokim tempie gry. Podczas pracy w Bayer Leverkusen zasłynął z dynamicznego systemu 3-4-2-1, choć w Madrycie częściej dostosowywał ustawienie do możliwości kadry.

Niezależnie od ustawienia na papierze, jego zespoły często przypominały struktury najlepszych drużyn ostatnich lat — z cofającym się pomocnikiem między stoperów, wysoko ustawionymi bocznymi obrońcami oraz „box midfield”, który kontroluje środkowe strefy boiska.

Przy jednym lub dwóch wzmocnieniach Chelsea dysponuje profilem zawodników pasujących do stylu Xabiego Alonso.

Choć jego notowania nieco spadły po okresie pracy w Madrycie, Alonso wciąż jest bardzo wysoko oceniany — poprowadził Bayer Leverkusen do mistrzostwa Bundesliga w 2024 roku. Pozostaje jednak pytanie, czy Chelsea zdoła go zatrudnić, biorąc pod uwagę zainteresowanie ze strony innych klubów.

Prowadząc Chelsea już dwukrotnie, Frank Lampard zdążył zmierzyć się z trudną zasadą „nigdy nie wracaj”, a teraz przed nim potencjalna trzecia szansa.

Stabilizujący wpływ klubowej legendy jest nie do przecenienia, co pokazuje dobra forma Manchester United od momentu przejęcia zespołu przez Michaela Carricka. Lampard mógłby — choćby na krótko — zjednoczyć rozczarowanych kibiców, a w tym sezonie znacząco wzmocnił swoje trenerskie CV w Coventry City.

Spośród trenerów na tej liście Frank Lampard jest najmniej przywiązany do jednego, określonego stylu gry. Zamiast tego wywalczył awans Coventry dzięki bardziej elastycznemu podejściu. Statystyki pokazują, że jego zespół plasuje się blisko średniej EFL Championship pod względem tempa bezpośredniego ataku oraz liczby podań w jednej akcji.

Chelsea to obecnie drużyna całkowicie pozbawiona pewności siebie. Zamiast radykalnych zmian taktycznych, bardziej wyważony styl Lamparda mógłby lepiej pasować do zespołu, który trzeba odbudować od podstaw.

Cesc Fabregas jest obecnie jednym z najgorętszych nazwisk na rynku trenerskim.

Obecnie pracuje w Como w północno-zachodnich Włoszech i ma niemal pełną swobodę w realizowaniu swojej atrakcyjnej wizji gry, częściowo dzięki temu, że jest współwłaścicielem klubu występującego w Serie A. To może jednak sprawić, że będzie mało realną opcją dla Chelsea.

Fabregas jest wychowankiem słynnej akademii La Masia, znanej z kształcenia technicznych piłkarzy. W trakcie kariery był prowadzony przez takich trenerów jak Pep Guardiola i Arsène Wenger, znanych z preferowania atrakcyjnego stylu gry.

Como może pochwalić się najwyższym posiadaniem piłki w Serie A (61,3 proc.), a ich wskaźnik podań na akcję defensywną (9,1) ustępuje jedynie FC Barcelona i Paris Saint-Germain w pięciu topowych ligach Europy, co podkreśla przywiązanie Cesca Fàbregasa do stylu opartego na pressingu i grze piłką, spopularyzowanego przez Pepa Guardiolę.

Jego kariera piłkarska obejmowała jednak także pięć sezonów w Chelsea, gdzie zdobył dwa mistrzostwa Premier League pod wodzą bardziej pragmatycznych trenerów — najpierw w sezonie 2014/15 z José Mourinho, a następnie w 2016/17 z Antonio Conte.

Fàbregas włączył te wpływy do swojego stylu. Como ma drugi najlepszy bilans defensywny w Serie A i stworzyło najwięcej sytuacji bramkowych z szybkich ataków (7,8 xG). Widać też, że Fàbregas wykorzystuje znaczenie stałych fragmentów gry — jego zespół osiąga średnio 5,6 xG na 100 takich sytuacji, co jest najlepszym wynikiem w lidze.

Gdyby Chelsea zdołała go przekonać do przejścia, zyskałaby trenera o rzadkiej umiejętności łączenia ambitnych piłkarskich idei z bezkompromisowym podejściem do wygrywania oraz naturalną więzią z kibicami.

Kontynuując wątek byłych piłkarzy Chelsea jako utalentowanych młodych trenerów, Filipe Luís z Flamengo zyskał wielu zwolenników dzięki swojej pracy w Brazylii.

Pracując jako piłkarz z jednymi z najlepszych trenerów w Europie — w tym z José Mourinho, Diego Simeone i Luisem Aragonésem — Luís wypracował własną drogę od momentu rozpoczęcia kariery trenerskiej niespełna dwa lata temu.

Flamengo, podobnie jak Chelsea, ma wymagających kibiców, ale Filipe Luís dobrze sobie z tym radzi — zdobył mistrzostwo Campeonato Brasileiro Série A oraz Copa Libertadores w 2025 roku. Dodatkowym potwierdzeniem jego jakości było zwycięstwo Flamengo nad Chelsea podczas zeszłorocznych Klubowych Mistrzostw Świata, choć zespół prowadzony przez Enzo Marescę eksperymentował wtedy z ustawieniem 4-2-2-2 bez większego powodzenia.

Hubert Anuszkiewicz

Niebieskim kibicuję od 2012 roku, głównie przez występy na Euro Fernando Torresa. Na krajowym podwórku wspieram Zagłębie Lubin.

Poza piłką uwielbiam historię, głównie byłej Jugosławii. KTBFFH

Źródło: The Athletic