Andreas Christensen przyznał, że czuł się wyczerpany psychicznie. To jednak zmotywowało Duńczyka do pracy nad sobą i ma on nadzieję, że w tym sezonie również wywalczy miejsce w podstawowej jedenastce.

Pomimo wielu solidnych i pewnych występów dla The Blues, seria błędów w ostatnich meczach ubiegłego sezonu spowodowała, że Conte zdecydował się posadzić Christensena na ławce, twierdząc, że cierpi on na zmęczenie psychiczne.

Andreas Christensen, zapytany o to, czy regularna gra w Chelsea pomogła mu lepiej przygotować się do Mistrzostw Świata, odpowiedział:

– Czujesz się trochę zmęczony, grając wszystkie mecze, ale cała praca wykonana na treningach i podczas spotkań przygotowuje cię do takich imprez. Podczas sezonu stracisz dużo energii, więc jest ciężko. Niemniej jednak, regularna gra pomaga.

– Czy czuję się w pełni zregenerowany? Nie bardzo... ciągle podróżujemy i musimy być dobrze nastawieni mentalnie. Myślę, że mentalność to najtrudniejsza rzecz w futbolu. Ciało możesz wytrenować przed sezonem, a nad umysłem musisz pracować przed każdym meczem. Czuję się jednak dobrze, odpocząłem na tyle, na ile byłem w stanie... trudno to opisać – dodaje.

Młody Duńczyk ma nadzieję, że będzie pierwszym wyborem dla Maurizio Sarriego.

– Miejsce w pierwszej drużynie jest jednym z celów. Chcę to osiągnąć w tym sezonie i stać się lepszym piłkarzem. Nie mam zbyt wiele do powiedzenia na ten temat, bo po prostu chcę tam być. Mam nadzieję, że mi się to uda.

Christensen zagrał w jednym meczu reprezentacji w środku pola i jak sam twierdzi, czuje się na tej pozycji nieco mniej komfortowo aniżeli w obronie.

– Po takim meczu ciężko powiedzieć, czy czuję się komfortowo w pomocy. Czułem się naprawdę bezpiecznie, ponieważ koncentrowaliśmy się w tym spotkaniu na defensywie. Może w innego rodzaju pojedynku, kiedy to my byśmy przeważali w posiadaniu piłki, czułbym się lepiej. Zdecydowanie wolę grać jako obrońca. Nie mam nic przeciwko wchodzeniu do pomocy w niektórych spotkaniach, ale wolałbym grać na środku defensywy – zakończył.

Sebastian Romanowski

Kibic Chelsea od 2007 – czyli od czasów, gdy Drogba strzelał, a ja jeszcze miałem wolne weekendy. Po godzinach pasjonat siatkówki i motoryzacji.

Ojciec dwójki dzieci, testujący granice snu, cierpliwości i wytrzymałości psychicznej – z sukcesami! Życie to nie FIFA, ale staram się grać w pierwszym składzie.

Źródło: Evening Standard